Hockey - Wat deed de Duitse verdediger Philipp Zeller (ex-Bloemendaal) twee minuten voor het verstrijken van de normale speeltijd vlak voor de neus van doelman Guus Vogels? Dat was donderdag na afloop van de dramatische nederlaag van de Nederlandse hockeyers in de halve eindstrijd van de Olympische Spelen, uiteindelijk via strafballen, de grote vraag bij Oranje. Niemand in het Nederlandse kamp leek het antwoord te (willen) weten.

"Jongens, laten we nou ophouden met het zoeken naar een schuldige", nam bondscoach Roelant Oltmans stelling in de perskamer. "We zijn hier met zestien kerels en die hebben in deze wedstrijd samen verloren. Duitsland speelde alles-of-niets en dan kan er wel eens een verdediger naar voren komen. Het blijft niettemin heel erg zuur dat we op deze manier buiten de finale zijn gebleven." In een meer spannende dan fraaie topper kwam Oranje dankzij Timme Hoyng uit een perfecte strafcornervariant in de slotfase op voorsprong. "Een prima uitvoering op een prima moment", erkende Oltmans, die al voorzichtig aan de finale kon gaan denken. Er waren tenslotte nog maar vijf minuten te spelen. Kort daarna zag de Nederlandse defensie Philipp Zeller evenwel geheel over het hoofd. Uit een snel genomen vrije slag (Oltmans: "Daar hadden we nog zo voor gewaarschuwd") tikte de Duitser de gelijkmaker op het bord. In de verlenging bleef het gouden doelpunt uit waarna topschutter Taeke Taekema de zesde, ultieme strafbal miste.

"Die 1-1 had nooit mogen vallen. Dat was het breekpunt", concludeerde aanvoerder Jeroen Delmee, die zijn 400e interland speelde. "Hoe het precies is gebeurd, weet ik nog niet. Dat zullen we even in de video-analyse moeten terugzien. Maar die verdediger van Duitsland had daar natuurlijk nooit zo mogen vrij staan. En je weet van Duitsers dat je pas van ze hebt gewonnen als ze in de bus terug naar het hotel zitten. Dus hadden we juist extra geconcentreerd moeten zijn in de slotfase." Delmee nam Taekema uiteraard niets kwalijk. Eerder misten Rob Reckers en Roderick Weusthof in de zenuwslopende strafballenserie. Dankzij twee reddingen van doelman Guus Vogels bleef Oranje in de strijd. Topschutter Taekema (tien treffers) zag zijn tweede strafbal echter via de Duitse doelman Max Weinhold, de held bij de wereldkampioen, over de lat verdwijnen. Weg finale, weg kans op goud.

"Dat juist Taeke die bal miste, zegt me niets", betoogde Delmee, die van zijn ploeggenoten een badjas met de opdruk 400 kreeg voor zijn memorabele jubileumwedstrijd. "Iemand moet hem missen. Ik was blij dat ik daar niet stond. Ik ben er al jaren mee gestopt. Maar alles was goed bij ons voorbereid. De namen en de volgorde stonden vast. Jammer dat het zo moest aflopen."

De scheidende Oltmans, al in het bezit van alle grote hockeytitels, treurde met zijn aanvoerder mee. "We hebben tegen Duitsland feitelijk twee keer op voorsprong gestaan. Eerst in de wedstrijd en daarna in de strafballenserie. Twee reddingen van Guus Vogels moeten in principe genoeg zijn. Maar in deze wedstrijd was alles anders. Een zeer bittere pil, maar we zijn nog niet verslagen. Ik weet zeker dat mijn spelers de motivatie kunnen opbrengen voor brons. Een olympische medaille blijft tenslotte een olympische medaille, al is de kleur anders dan we hadden gehoopt en gewild."